ავტორი: გვანცა ნასყიდაშვილი
პირველი, რაც როკ-მუსიკაზე შეიძლება გაგახსენდეთ, თავისუფლება, პროტესტი და პერსონალური თვითგამოხატვაა. როკი ყოველთვის სცილდებოდა მუსიკის საზღვრებს. იგი არა მხოლოდ მუსიკალური მიმდინარეობა, არამედ კულტურული ფენომენი იყო, რომელმაც გავლენა იქონია საზოგადოებრივ პროცესებზე, მათ შორის: მოდაზე, ხელოვნებასა და იდენტობის აღქმაზე. მიუხედავად იმისა, რომ ამ ჟანრში თავდაპირველად კაცები დომინირებდნენ, ქალებმა შეძლეს თავის დამკვიდრება და როკ-მუსიკის განვითარებაში მნიშვნელოვანი როლის შესრულება. ქალებმა სცენაზე ახალი ენერგია, გამბედაობა და განსხვავებული ხედვა შემოიტანეს, რომელთა მეშვეობითაც სოციალური ცვლილებებისა და თანასწორობის სიმბოლოებად იქცნენ.
მართალია, მუსიკაში ნიჭსა და თავისუფალ თვითგამოხატვას საზღვარი არ აქვს, თუმცა ქალების შემოქმედებით შესაძლებლობებს დღემდე ეჭვის თვალით უყურებენ და აფასებენ ისე, თითქოს, მათ არ შეუძლიათ ინსტრუმენტზე დაკვრა, ტექსტების წერა, მელოდიის შექმნა. საქართველოში, სადაც მუსიკალური სცენა ისედაც არ არის საკმარისად განვითარებული და მუსიკოსებს ძალიან ბევრი შრომა უწევთ წარმატების მისაღწევად, ქალების შესაძლებლობები კიდევ უფრო შეზღუდულია.
ამ სტატიაში გაეცნობით ახალგაზრდა, თანამედროვე შემსრულებელი გოგოების ისტორიებს, რომლებმაც მედია აპრილს გამოცდილებები გაუზიარეს — ისაუბრეს იმაზე, თუ როგორ აღმოჩნდნენ მუსიკალურ სფეროში, რატომ აირჩიეს როკ-მუსიკა და როგორ ახერხებენ შემოქმედებითი საქმიანობის გაგრძელებას დაბრკოლებებისა და გენდერული სტერეოტიპების ფონზე.
“ყოველთვის ვიცოდი, რომ მუსიკა უნდა შემექმნა. მერე რა, რომ ქალი ვარ”
19 წლის ლილუ აბრამიშვილი ბენდ LucidLust-ის ლიდერი და ვოკალისიტია. LucidLust ერთადერთი ანდერგრაუნდ როკ-ბენდია საქართველოში, რომლის წევრებიც მხოლოდ გოგოები არიან.
ლილუს მუსიკისადმი სიყვარული მუსიკოსი მშობლებისგან გამოჰყვა. მისთვის ყველაზე დიდ ინსპირაციად იქცა ოპერის მომღერალი მამა, რომელიც 90-იან წლებში ქართული გოთიკური ჯგუფის, Yorick-ის წევრი გახლდათ. Yorick-ისგან განსხვავებით, ლილუ Shogaze-ს (ალტერნატიული და ინდი-როკის ქვეჟანრი. ჩამოყალიბდა 80-იან წლებში ბრიტანეთში) უკრავს, თუმცა მის მუსიკაში ის სიმფონიური ელემენტებიც არის გაერთიანებული, რომელსაც მამამისი ასრულებდა წლების წინ.
ლილუს ბენდის მუსიკა უმეტესად ადამიანის შინაგან ემოციებზე გვესაუბრება და ჟანრობრივი თავისუფლებით გამოირჩევა. იგი ბავშვობიდან უსმენს Shogaze-ს, ხოლო ფავორიტი არტისტი არის Wisp (ამერიკელი სოლო არტისტი ქალი).
კითხვაზე თუ რატომ აირჩია მაინც და მაინც Shogaze, მუსიკოსმა გვიპასუხა, რომ Wisp-ისგან აიღო მაგალითი, რომელსაც ზუსტად ისეთი შეხედულებები და პრობლემები აქვს ცხოვრებაში, როგორიც თავად.
“როდესაც LucidLust ჩამოყალიბდა სრულიად გოგოების შემადგენლობით, სერიოზულად არავინ გვიყურებდა. ხშირად გვეუბნებდონენ ხოლმე, გოგოები ხართ და სუფთა Shogaze-ს ვერ დაუკრავთო. ჩემმა მშობლებმაც ძალიან სკეპტიკურად შეხედეს ამ ჟანრს, თუმცა დღეს ყველანაირად მხარს მიჭერენ. LucidLust-ს თუ არა, ვიღაცას მოუწევდა ამ გზის გავლა და მომწონს ის ფაქტი, რომ პირველებმა ჩვენ გავიარეთ.“, — გვიყვება ლილუ აბრამიშვილი.
ფოტო: გვანცა ნასყიდაშვილი
ლილუ ამბობს, რომ 2024 წელს, როცა საქართველოში რუსული კანონის წინააღმდეგ ფართომასშტაბიანი საპროტესტო გამოსვლები დაიწყო, გაუჭირდა მუსიკის შექმნა ბედნიერებაზე, იმედსა და სიყვარულზე. ამ ვითარებაში LucidLust-მა გამოუშვა სიმბოლური ტრეკი, სახელწოდებით “bloodshed“, რომელიც სამშობლოსათვის ბრძოლაში დაღუპულ მეომრებს ეძღვნება.
“როცა გარშემო დაძაბულობას ვხედავთ, თვალს ვერ დავხუჭავთ და ვერ დავწერთ ბედნიერ სიმღერებს. ვცდილობთ, ჩვენი მუსიკით ხალხს დავანახოთ, რა ხდება სინამდვილეში“.
შეიძლება მუსიკოსობა ხელს არ უწყობს ფინანსურ სტაბილურობაში, მაგრამ მუსიკის გარეშე ცხოვრების აზრს ვერ ხედავს, რადგან ეს მისი თვითგამოხატვის ერთადერთი საშუალებაა.
“ყოველთვის ვიცოდი, რომ მუსიკა უნდა შემექმნა. მერე რა, რომ ქალი ვარ. მუსიკაში ხომ ნებისმიერ ადამიანს შეუძლია საკუთარი თავი ამოიცნოს“.
ამბობს, რომ მუსიკალურ ინდუსტრიაში პირველი ნაბიჯების გადადგმა ქალებისთვის ძალიან ძნელია. კაცებთან შედარებით, ორმაგად მეტი შრომა უწევთ თავიანთი ნიჭის დასამტკიცებლად. როგორც იხსენებს, თავდაპირველად LucidLust-ის მუსიკას დასცინოდნენ მხოლოდ იმიტომ, რომ გოგოების მიერ იყო შექმნილი, თუმცა კრიტიკოსების ირონიული დამოკიდებულება რადიკალურად შეიცვალა მას შემდეგ, რაც ჯგუფის ცოცხალ შესრულებას მოუსმინეს. შემდგომ უკვე აუდიტორიის გაკვირვება სტერეოტიპულ წარმოდგენაში იზრდებოდა — “LucidLust ასეთ მაგარ სიმღერებს ვერ დაწერდა. ალბათ ტექსტებს შეყვარებულები უწერენ“.
“ბევრ მუსიკოს კაცს ვიცნობ და, რასაც ვაკვირდები, მათთვის ძალიან ადვილია სცენაზე თავის დამკვიდრება. როცა ადამიანები ბიჭების ბენდს ხედავენ, მაშინვე სერიოზულად უყურებენ და გულშემატკივრობენ კიდეც. ქალი მუსიკოსების მიმართ, რატომღაც, მხოლოდ სექსუალიზაციას გამოხატავენ — გოგოს მუსიკოსობა უნდა იმიტომ, რომ ცნობილი გახდეს და ბიჭებმა იჩხუბონ მაგის გამო. არ აფასებენ იმ კუთხით, რომ ქალსაც თავისი სათქმელი აქვს კონკრეტული მუსიკით გადმოსაცემი“.
ლილუ თავის იმიჯზეც გვესაუბრა. მისი თქმით, ხალხი უმეტესად გოგოების ჩაცმულობას აკრიტიკებს და არასდროს ფიქრობს იმაზე, რომ გარკვეული იმიჯი შესაძლოა მუსიკოსის ინდივიდუალურობის ნაწილი იყოს. მისი ჩაცმულობაც სწორედ შემოქმედებისა და კომფორტის მახასიათებელია, მაგრამ საზოგადოების მხრიდან ყოველთვის აღიქმება, როგორც სექსუალურად და არა ხელოვნებად.
ამბობს იმასაც, რომ სოციალური მედიის ეპოქაში LucidLust-ის სოციალურ პლატფორმებზე კომენტარები უმეტესწილად ნეგატიურია. ჯგუფის ვიდეოს ქვემოთ დაწერილი ერთ-ერთი კომენტარიც გვაჩვენა: “დაოჯახდებით და ბენდი დაგავიწყდებათ. დროს ტყუილად ხარჯავთ“.
პირად გამოცდილებებთან ერთად, ბენდის ტრეკებში იმ ქალების პრობლემებსაც აერთიანებს, რომლებსაც თავიანთ შესაძლებლობებში გენდერული სტერეოტიპების გამო ეჭვი ეპარებათ.
“რთულია, მაგრამ შეგიძლია“ — ამხნევებს ლილუ აბრამიშვილი გოგოებს, რომლებიც მუსიკალურ სამყაროში კარიერის დაწყებისგან თავს იკავებენ.
“არ აქვს მნიშვნელობა სქესს, უბრალოდ ყველამ აკეთეთ ის, რაც გიყვართ”
ქართული Nu metal (ალტერნატიული მეტალის სუბჟანრი, რომელიც ამერიკაში 90-იანი წლების შუა პერიოდში გაჩნდა) ჯგუფ NeverBite-ის დამფუძნებლისა და ვოკალისტის, 20 წლის ეფემია ბასილიას პირველი ნაბიჯები მუსიკალურ სამყაროში მეამბოხე და ცელქი თინეიჯერობის პერიოდში დაიწყო. Linkin Park და Alice in chains მისი ბავშვობის საყვარელი ბენდებია, რომლებმაც 15 წლის ეფემიაში სცენაზე დგომის სურვილი გააღვიძეს, ხოლო გამორჩეული არტისტების აღმოჩენაზე გავლენა დედამ იქონია. დროთა განმავლობაში ეფემიას მუსიკალურ გემოვნებაში ახალ-ახალი არტისტები გამოჩნდნენ და მის შემოქმედებით პროცესს ჟანრობრივი მრავალფეროვნება შემატეს.
ეფემია ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფსიქოლოგიის ფაკულტეტის მესამე კურსზე სწავლობს. ერთდროულად სწავლისა და მუსიკის კეთების ფონზე დღიურ სამსახურებს სჯერდება და გამომუშავებულ თანხას ისევ და ისევ ბენდის შემოქმედებით პროცესს ახარჯავს.
მედია აპრილთან საუბრისას ეფემია აღნიშნავს, რომ საქართველოში მუსიკოსები არ არიან ფინანსურად სტაბილურები და ეს არის ერთადერთი მიზეზი, რის გამოც მშობლებს მისი პროფესიული გზის მუსიკით გაგრძელების იდეა არ ხიბლავთ, თუმცა სხვა სფეროში საქმიანობას არ გეგმავს.
კითხვაზე, თუ რა გავლენა აქვს ეფემიას მუსიკაზე ქვეყანაში მიღებულ რეპრესიული კანონებს, ახალგაზრდა მუსიკოსმა გვითხრა: “რასაც ვხედავ, ყველაფერს აღვწერ მუსიკაში“.
“მუსიკალურ სცენას საქართველოს ამჟამინდელი პოლიტიკა დიდ საფრთხეს უქმნის. მუსიკის დახმარებით პერსონალურ შეხედულებებს ვეღარ გამოვხატავთ, ვინაიდან რუსული კანონი ზღუდავს სიტყვისა და აზრის გამოხატვის თავისუფლებას. მუსიკა ჩემთვის ერთგვარი პროტესტია და მაგის შესაძლებლობასაც მართმევენ“.
ფოტო: გვანცა ნასყიდაშვილი
გვიყვება, რომ NeverBite-ის მუსიკალური ტექსტები ეხება ცხოვრებისეულ გამოცდილებებს, მათ შორის, პირად პრობლემებს, სოციუმს, სახელმწიფოსა და პოლიტიკურ თემებს. ვოკალისტის შინაგანი მდგომარეობა და ჯგუფის წევრების შეხედულებები ამა თუ იმ საკითხზე მუსიკაში მძიმედ, მაგრამ სხვადასხვა მხატვრული ხერხით არის გადმოცემული და მსმენელს პირდაპირ აჩვენებს მის წინაშე არსებულ სასტიკ რეალობას.
Nu metal, როგორც წესი, კაცების ჟანრად მიიჩნევა, შესაბამისად, ეფემიას უამრავ დაბრკოლებასთან მოუწია შეჭიდება. პირველ გამოწვევაზე რაც ახსენდება, არის საზოგადოების მხრიდან გაკვირვება: ვოკალისტი გოგო Nu metal ბენდში?
ეფემია ჯგუფში ერთადერთი გოგოა. ქალი ვოკალისტი კაცების ჯგუფში გუნდის განსაკუთრებულ სახედ აღიქმება, თუმცა ეს მარტივი არ არის — მუდამ დამატებითი მოლოდინებისა და შეფასებების წინაშე დგას, ასევე, უწევს დამტკიცება, რომ ბენდში მხოლოდ “განსხვავებულობისთვის“ არ არის.
გარდა ამისა, ეფემიამ გაგვიზიარა, რომ მისი მასკულინური თვითგამოხატვა ადამიანებში ხშირად აღძრავს უარყოფით განწყობას. დარწმუნებულია, რომ ფემინური იმიჯით კონცერტებზე აუდიტორიას უფრო მარტივად მიიზიდავს, მაგრამ ამის გამო საკუთარი პიროვნებისა და კომფორტის ზონის დათმობას არ აპირებს
ეფემიას ბევრი გეგმა აქვს და ახალი ტრეკების გამოშვებასაც აპირებს. ციფრული სამყაროს ხმაურით სავსე დრო უფრო მეტად შთააგონებს წინსვლისკენ, მაგრამ ვირტუალური ნეგატივი არწმუნებს, რომ მუსიკოსი ქალები ჯერ კიდევ სტერეოტიპების ჩარჩოში არიან მოქცეულები, მიუხედავად თავისუფლების ილუზიისა, რაც დამწყებ მუსიკოს გოგოებში წარუმატებლობის შიშს აძლიერებს.
გოგოებს, რომლებსაც მუსიკალურ სფეროში ბედის ცდა სურთ, ვოკალისტი მოუწოდებს: “არ შეგეშინდეთ. არ აქვს მნიშვნელობა ხალხი რას იფიქრებს, არ აქვს მნიშვნელობა სქესს, უბრალოდ ყველამ აკეთეთ ის, რაც გიყვართ და რაც გულით გინდათ, რომ გააკეთოთ“.
“ქალების ხმა შეცვლის სამყაროს”
ვოკალისტი და სინთეზატორი, 21 წლის მარიამ ჯიმშელაძე 6 წლიდან მუსიკალურ სფეროშია. შემოქმედებითი ნიჭი და უნარი მუსიკოსი მშობლებისაგან გამოჰყვა. ადრეული ასაკიდან განსაკუთრებით ხიბლავდა ქალი შემსრულებლები. მისი საყვარელი მუსიკოსია Taylor Momsen (ამერიკული როკ-ჯგუფი The Pretty Reckless-ის ვოკალისტი), რომელიც ყველაზე დიდ ინსპირაციად მოევლინა. საყვარელი არტისტის მოსმენამ ალტერნატიული მუსიკა მარიამის ცხოვრების განუყოფელ ნაწილად აქცია და 2023 წელს მისი ინიციატივით ჩამოყალიბდა ქართული პანკ-როკ ჯგუფი, სახელწოდებით VALKYRIE, რომელიც წევრების ყოველდღიურად დატვირთული გრაფიკის გამო 2024-ში დაიშალა.
ამჟამად მარიამი ბენდში არ უკრავს, თუმცა მუშაობს ახალ ექსპერიმენტულ პროექტებზე, რომლებიც მეტალისა და Darkwave-ის (მუსიკალური ჟანრი, რომელიც 70-იანი წლების ბოლოს პოსტ-პანკისა და ახალი ტალღის მოძრაობიდან წარმოიშვა) ელემენტებს შეიცავს.
მუსიკოსი მშობლები მარიამს ემოციურად და ფინანსურად ძალიან ეხმარებიან და ამაყობენ შვილის არჩევანით.
ახალგაზრდა მუსიკოსი საქართველოს უნივერსიტეტში ჟურნალისტიკასა და პიარ-მარკეტინგზე სწავლობს, ხოლო სწავლის პარალელურად მუშაობს. როგორც თავად აღნიშნა, ძალიან უყვარს წერა, მაგრამ ჟურნალისტიკა მისი სფერო არ არის. საკუთარ თავს მხოლოდ მუსიკაში ხედავს და პიარ-მარკეტინგის განხრით უნივერსიტეტში დაგროვილი ცოდნის გამოყენებას მუსიკის სასარგებლოდ გეგმავს.
სცენაზე დგომა მისთვის ეიფორიულ ემოციებს უკავშირდება, რაც ყველაზე დიდ სტიმულს აძლევს.
“მუსიკის გარეშე ვერც კი ვფიქრობ ჩემს მომავალზე. თუ ვერ მოვახერხებ სცენაზე დადგომას, Backstage-ზე მაინც აუცილებლად ვიდგები. ყოველთვის ვეცდები, რომ ჩემი უნარები მუსიკას დავუკავშირო“.
ფოტო: გვანცა ნასყიდაშვილი
ამბობს, რომ მის შემოქმედებით ფსიქოლოგიაზე საქართველოში მიმდინარე პოლიტიკური მოვლენები ძალიან უარყოფითად მოქმედებს. რეპრესიული კანონების წინააღმდეგ საპროტესტო აქციებშიც მონაწილეობდა, რის გამოც არაერთხელ აღმოჩნდა საფრთხეში. ამ პერიოდში რეპრესიული და თავისუფლების შემზღუდავი პოლიტიკის მიმართ პროტესტი VALKYRIE-ის მუსიკაშიც გამოიხატებოდა. მარიამს მიაჩნია, რომ მუსიკალური ხელოვნება და პოლიტიკა ერთმანეთთან მჭიდროდაა დაკავშირებული, ამიტომ მუსიკოსებმა თავიანთი შემოქმედებით მსმენელი რეალობას უნდა დაახლოვონ და არ შეუქმნან მხოლოდ “ბედნიერების ილუზია“.
გვესაუბრა საქართველოში მუსიკალური სივრცეების ნაკლებობაზეც, რომელთა რაოდენობაც კიდევ უფრო შემცირდება, სანამ რუსული კანონი იარსებებს.
მარიამი ამბობს, რომ საზოგადოების სტერეოტიპული დამოკიდებულების გამო, გოგოებისთვის წარმატების მიღწევა მარტივია პოპ-მუსიკაში, ხოლო, რადგან ალტერნატიულ სცენაზე ტრადიციულად კაცები დომინირებენ, ქალებისთვის იქ თავის დამკვიდრება უფრო რთულია.
თუმცა ამბობს იმასაც, რომ VALKYRIE ყველაზე დიდ მხარდაჭერას იმ მუსიკოსი კაცებისგან იღებდა, რომლებიც მიიჩნევდნენ, რომ როკის სამყაროში ახალი იდეებისა და ჟღერადობისათვის ქალი შემსრულებლების არსებობა აუცილებელია. ბენდს ბიჭი წევრიც ჰყავდა, თუმცა ჯგუფის იდენტობა და ენერგია იმდენად ქალური იყო, მსმენელი VALKYRIE-ს გოგოების მუსიკალურ პროექტად მიიჩნევდა.
მარიამის ახალი პროექტი უკვე გზაშია და დარწმუნებულია, მას ხალხისგან დიდი აჟიოტაჟი მოჰყვება, რადგან მუსიკალური ჟანრი საკმაოდ “დაამძიმა“. საკუთარ შესრულებას როკ-მუსიკაში გენდერულ დისკრიმინაციასთან დაპირისპირებისა და ბრძოლის იარაღად მიიჩნევს.
“ქალების ხმა შეცვლის სამყაროს“ — მარიამი.
გაიხსენა ერთ-ერთი ცოცხალი შესრულება, სადაც მამას 6 წლის გოგონა ჰყავდა მიყვანილი. მარიამმა მალევე შენიშნა პატარა გულშემატკივარი, რომელიც “თვალებაციმციმებული აკვირდებოდა VALKYRIE-ის გამოსვლას“. ამბობს, რომ იმ მომენტში სხეული მთლიანად სიამაყის გრძნობით აევსო, რადგან მისი ხმა და მუსიკა პატარა გოგოს აღფრთოვანებად გარდაიქმნა.
ქალებს, რომლებსაც მუსიკალური საქმის დაწყება სურთ, მარიამმა ურჩია: “ყოველთვის გააკეთეთ ის, რაც გინდათ. თუ გინდათ, რომ მიკროფონში იყვიროთ, იყვირეთ. ინსტრუმენტზე დაკვრა გინდათ? — დაუკარით. გახსოვდეთ, ჩვენი ხმა ყოველთვის მნიშვნელოვანია“.
“ქალებსაც ისევე შეგვიძლია მუსიკის კეთება, როგორც კაცებს, ზოგჯერ მათზე უკეთესადაც”
ლიკა სირაძე ქართული ალტერნატიული ინდი-როკ ბენდის, TAPE VISITORS-ის ვოკალისტი და ლიდერია. 24 წლის ასაკში მან უკვე ორჯერ დაიკავა Tbilisi Open Air-ის სცენა და 2023 წლის საქართველოს “ვოისის“ფინალშიც გავიდა რვა საუკეთესო მონაწილეს შორის.
ბავშვობიდან მუსიკით იყო დაინტერესებული. მელომანი ბუნება, მოზარდობის გარდამტეხი პერიოდი და Radiohead-ის ჰარმონიული ჰიტები მისთვის ყველაზე დიდ შთაგონებად იქცა. ალტერნატიულ მუსიკაში ლიკამ კომფორტის ზონა აღმოაჩინა.
აღნიშნული ჟანრით ლიკას გატაცება ოჯახის წევრებმა თავდაპირველად ბოლომდე სერიოზულად ვერ აღიქვეს. შავ ტანსაცმელში გამოწყობილი როკმომღერალი გოგო მშობლებისთვის ცოტათი უჩვეულო სანახაობა იყო, მაგრამ შვილის გადაწყვეტილება კრიტიკულად არ შეუფასებიათ. ყველაზე დიდ გულშემატკივრად ბებია ჰყავს, რომელიც შემოქმედებითი გზის ყველა ეტაპზე ამხნევებს.
ფოტო: Tbilisi Open Air
ლიკა წუხს, რომ ქვეყანაში მუსიკალური სივრცეები ფაქტობრივად არ არის — თბილისში მხოლოდ სამი სივრცე გაიხსენა, სადაც დაკვრა შეუძლიათ, თუმცა გადასახადი მათ შემოსავლებს ბევრად აღემატება.
შეიძლება საქართველოში მუსიკა არ არის ფინანსურად მომგებიანი საქმე, მაგრამ ლიკას ეს ფაქტი არ აწუხებს და აპირებს საკუთარი თავი მთლიანად მუსიკალურ სამყაროს მიუძღვნას, მოტივაციას კი ყველაზე მეტად სიახლეების შექმნის სურვილი უმაღლებს.
“რამდენჯერმე მითხრეს, ახალი რაღა უნდა დაწეროო. გამიკვირდა და ვიკითხე, რატომ ვერ უნდა დავწერო? ყოველი ადამიანის დაწერილი სიმღერა ხომ ინდივიდუალურია და სიახლეა თავისთავად. სიახლეს მუსიკაში ყოველთვის გააკეთებ“, — ამბობს ლიკა.
შემოქმედებითი განათლების საუნდინჟინერიის კურსი დაამთავრა, რის შემდეგაც გააანალიზა, რომ მისთვის შესაფერისი საქმე უშუალოდ სცენაზე დგომაა და არა შიდა სივრცეში მუშაობა. ყოველდღიური სამსახური ბარებში სიმღერითა და სხვადასხვა საუნდტრეკებზე მუშაობით შემოიფარგლება.
ლიკა ფიქრობს, რომ რუსულმა კანონმა ქართველ მუსიკოსებს თავისუფლად სიმღერის შესაძლებლობა წაართვა და სიმშვიდე დაუნგრია თითოეულ მოქალაქეს: “რატომ ვერ უნდა ვაკეთებდე თავისუფლად ჩემს სამშობლოში იმას, რაც მინდა, ან რატომ უნდა მეშინოდეს?!“.
რეპრესიული კანონის წინააღმდეგ პროტესტის გამოსახატად TAPE VISITORS-მა 2025 წელს “Young Folks” გამოუშვა. ტრეკი მსმენელში ახალგაზრდობის, მეგობრობისა და თავისუფლების ენერგიულ, ნოსტალგიურ ემოციებს აღვიძებს. მუსიკაში სისტემის მიმართ პროტესტი პირდაპირ არ ჩანს, მაგრამ ახალგაზრდების ლაღი და უდარდელი მდგომარეობა კადრებში ყოველდღიურ პრობლემებთან შერკინების აშკარა მცდელობად შეგვიძლია მივიჩნიოთ და არა უგულებელყოფად.
TAPE VISITORS-ის მუსიკალური ტექსტები, ჟანრობრივ მრავალფეროვნებასთან ერთად, სხვადასხვა ცხოვრებისეულ საკითხსაც მოიცავს, მათ შორის, პოლიტიკას, სიყვარულს, ინდივიდუალურ პრობლემებსა და ყოველდღიურობას. ბენდის ტრეკებში მთავარი აქცენტი ატმოსფერულ განწყობასა და ემოციურ სიმძაფრეზეა ორიენტირებული.
ლიკა ბენდში ერთადერთი გოგოა. როდესაც ვკითხეთ, რამდენად რთული იყო მისთვის, როგორც ქალისთვის მუსიკალურ ინდუსტრიაში საქმიანობის დაწყება, გვითხრა: “ალტერნატიული მუსიკა ხალხის მეხსიერებაში დარჩა, როგორც კაცის შექმნილი, შესაბამისად, ამ ჟანრში ქალის გამოჩენა რატომღაც არასერიოზული გახდა. რეალურად, ქალებსაც ისევე შეგვიძლია მუსიკის კეთება, როგორც კაცებს. ზოგჯერ მათზე უკეთესადაც“.
ამბობს, რომ ქალობის გამო განსაკუთრებულ დაბრკოლებებს არ შეხვედრია და არც არასდროს შეუტანია ეჭვი საკუთარ უნარებში TAPE VISITORS-ის წევრ ბიჭებთან მუშაობის დროს. მისთვის ბენდი მეორე ოჯახია, სადაც წლების განმავლობაში ჩამოყალიბებული ურთიერთობები მუსიკის ფარგლებს სცდება.
“ჩემი მუსიკა შესაძლოა სქესის გამო გაუკრიტიკებიათ კიდეც, უბრალოდ, არასდროს მიმიქცევია ყურადღება. გენდერული დისბალანსი ყველგან არსებობს, მუსიკალურ ინდუსტრიაშიც, და ვფიქრობ, არ უნდა მოქმედებდეს ხალხის აზრი ქალების შემოქმედებითობაზე. რაც არ უნდა თქვან, მე პირადად არ დავდებ გიტარას კუთხეში და არ შევწყვეტ დაკვრას“.
ბენდებში, რომლებშიც ერთადერთი ქალი წევრია, ხშირად მსმენელები ყურადღებას უფრო მეტად მის გარეგნობაზე ან სქესზე ამახვილებენ, ვიდრე მუსიკალურ ნიჭზე. ასეთი გამოცდილება ლიკასაც ჰქონდა — 2025 წლის Tbilisi Open Air-ის შემდეგ, სოციალურ ქსელებში მუსიკაზე მეტად მისი ჩაცმულობა განიხილებოდა. ლიკას შესრულების ვიდეომ ძალიან ბევრი ნახვა დააგროვა, ხოლო კომენტარების მნიშვნელოვანი ნაწილი კრიტიკულ და ნეგატიურ შეფასებებს ეთმობა. ამბობს, რომ ბენდის წევრ ბიჭებს მსგავსი სიტუაცია ჩაცმულობის გამო არ ჰქონიათ.
2026 წელს ლიკას ბენდი მესამედ გამოვიდა Tbilisi Open Air-ის სცენაზე, ხოლო 10 ივლისს ესპანეთში, Mad Cool ფესტივალზე დაუკრეს ისეთ ცნობილ არტისტებთან ერთად, როგორებიც არიან: Nick Cave, Pixies, tventy one pilots, Kings of leon და სხვა. ამჟამად ჯგუფის წევრები ახალ ტრეკებზეც მუშაობენ და ალბომის ჩაწერასაც აპირებენ.
“იყავით თავისუფლები ყველანაირად. არ შეწყვიტოთ მცდელობა სხვისი აზრის გამო. თქვენი განცდები ხალხისთვის თუ არა, მუსიკისთვის მუდამ მისაღები იქნება“, — მიმართავს ლიკა შემოქმედებით სფეროში ახალბედა გოგოებს.